ஆற்றானை ஆற்றென்று அலையாமை முன்இனிதே கூற்றம் வரவு உண்மை சிந்தித்து வாழ்வினிதே ஆக்கம் அழியினும் அல்லவை கூறாத தேர்ச்சியின் தேர்வினிய இல்.

Aatraanai aatrendru alaiyaamai mun-inithe kootram varavu unmai sinthiththu vaazhvinithe aakkam azhiyinum allavai kooraatha thercheyin thervin-iya il.

It is best not to trouble one who cannot do a thing by insisting that he do it. It is sweet to live mindful that death's arrival is certain. There is no wisdom sweeter than that of one who, even after losing his wealth, never speaks improperly.

விளக்கம்: செய்ய இயலாதவனை வற்புறுத்துவது தவறு என்று கூறுவதன் மூலம், குறை அவனிடம் அல்ல, அவனை நிர்ப்பந்திப்பவனிடமே உள்ளது என்பதை இப்பாடல் திருப்பிக் காட்டுகிறது.

By framing pressure on someone who cannot perform as a moral failing of the one demanding it, the verse shifts responsibility away from the person's limits and onto how others treat those limits.