அடுத்து முயன்றாலும் ஆகும்நாள் அன்றி எடுத்த கருமங்கள் ஆகா - தொடுத்த உவர்த்தலால் நீண்ட உயர்மரங்கள் எல்லாம் பவத்தால் அன்றிப் பழா.

Aduthu muyandraalum aagumnaal andri edutha karumangal aagaa - thoduththa uvarththalaal neenda uyarmarangal ellaam pavaththaal andrip pazhaa.

However hard one tries, a task succeeds only when its proper time comes — just as even the tallest trees bear fruit only in their season.

விளக்கம்: இது முழுவதும் விதிவாதம் அல்ல, முயற்சி வீணல்ல என்றபோதும் அதற்குரிய காலம் வரும்வரை பொறுமை காக்க வேண்டும் என்ற செய்தியே இங்கு முதன்மையானது; உயர்ந்த மரம்கூட பருவம் வராமல் பழுக்காது.

This is less fatalism than a lesson in patience aimed at the frustrated striver — effort is necessary but not sufficient, since even the tallest tree must still wait its season before it bears fruit.