சந்தன மென்குறடு தான்தேய்ந்த காலத்தும் கந்தம் குறைபடா தாதலால் - தம்தம் தனம்சிறியர் ஆயினும் தார்வேந்தர் கெட்டால் மனம்சிறியர் ஆவரோ மற்று.

Santhana menkurradu thaantheynthu kaalaththum kantham kuraipadaa thaathalaal - thamtham thanamsiriyar aayinum thaarventhar kettaal manamsiriyar aavaro matru.

Even as the sandalwood block wears thin with grinding, its fragrance never lessens. So too, generous, noble people, even if they lose their wealth, never lose their greatness of heart.

விளக்கம்: மணம் என்பது அளவில் குறையுமே தவிர, தன்மையில் குறையாது என்பதால் அதைத் தேர்ந்தெடுத்து, செல்வம் போலன்றி, மனிதரின் பெருந்தன்மை வறுமையிலும் இயல்பாகவே தொடர்கிறது என்பதை அவ்வையார் இதன் மூலம் நிறுவுகிறார்.

Fragrance is chosen because it shrinks in scale, never in concentration, unlike wealth — locating true nobility in a quality that erodes only in quantity, not in kind, when fortune turns.