சாந்தினையும் தீயனவே செய்திடினும் தாம்அவரை ஆந்தினையும் காப்பர் அறிவுடையோர் - மாந்தர் குறைக்கும் தினையும் குளிர்நிழலைத் தந்து மறைக்குமாம் கண்ணீர் மரம்.

Saanthinaiyum theeyanave seythidinum thaamavarai aanthinaiyum kaappar arivudaiyor - maanthar kuraikkum thinaiyum kulirnizhalaith thanthu maraikkumaam kanneer maram.

Even to the one who cuts it down, the tree keeps giving cool shade until the very end. In the same way, the wise continue to protect and care even for those who wrong them.

விளக்கம்: இத்தொகுப்பின் இறுதிப் பாடலான இது, தொடக்கத்தில் வந்த தென்னை மரத்தின் உவமையை எதிரொலிக்கிறது; தன்னை வெட்டுபவனுக்கும் நிழல் தரும் மரம், தீங்கிழைப்பவரையும் மீறி நிலைக்கும் முழுமையான கொடையின் இறுதி எடுத்துக்காட்டாக அமைகிறது.

As a closing image in this selection, the tree that shades even its own woodcutter answers back to the coconut palm of the opening verse — both are models of a generosity so complete it survives even active harm from the one it serves.