கடலே அனையமெய் ஆம்கல்வியால் என்றும் அடலே அனையசெருக்(கு) ஆழத்தி - வடலே முனிக்கரசு கையால் முகந்து முழங்கும் பனிக்கடலும் உண்ணப்படும்.

Kadale anaiyamey aamkalviyaal endrum adale anaiyasherukku aazhaththi - vadale munikkarasu kaiyaal mukanthu muzhangum panikkadalum unnappadum.

However vast an ocean of learning one has, one should never grow proud of it. The sage Agastya, king of ascetics, once drank the roaring sea dry with his own hands - so remember that someone mightier always exists, and keep the pride that learning brings well in check.

விளக்கம்: கல்வியால் வரும் கர்வத்தை அடக்க, ஒரு வீரனையோ அரசனையோ அல்லாமல் அகத்திய முனிவரையே எடுத்துக்காட்டியது சிந்திக்கத்தக்கது - அறிவுக் கர்வத்தை அடக்க வேண்டியது அறிவாலும் தவத்தாலும் மேலான ஒருவரின் நினைவே என்பதை இது காட்டுகிறது.

Choosing Agastya, a sage rather than a warrior, to humble the proud scholar is a deliberate move - it suggests that intellectual pride is best cured by remembering other intellectual and spiritual giants, not merely the physically powerful.