இடும்பைக்கு இடும்பை இயலுடம்பு தன்றே இடும்பொய்யை மெய்யென்று இராதே - இடும்பினுக்கு உண்டாயின் உண்டாகும் ஊழிற் பெருகும்நோய் வண்டாரக் கொண்டாடும் வீடு.

Idumpaikku idumpai iyaludampu thandre idumpoiyai meyyendru iraathe - idumpinukku undaayin undaagum oozhir perugumnoy vandaarak kondaadum veedu.

This body is itself the seat of every sorrow - do not live believing this illusion to be real. Whoever conquers the disease that grows with rebirth is welcomed, with joy, by liberation itself.

விளக்கம்: இங்கு நோயை வெல்வது என்பது உடலைக் குணப்படுத்துவதைக் குறிக்காமல், உடலையே தானாக நினைக்கும் மயக்கத்தை வெல்வதைக் குறிக்கிறது.

The verse frames physical suffering itself as a form of ignorance, a mistaking of the body for the self - the real victory it describes is not over disease but over attachment.