வருந்தி அழைத்தாலும் வாராத வாரா பொருந்துவன போமின் என்றால் போகா - இருந்தேங்கி நெஞ்சம் புண்ணாகி நெடுந்துயரந் தான்நினைந்து துஞ்சுவதே மாந்தர் தொழில்.

Varunthi azhaiththaalum vaaraatha vaaraa porunthuvana pomin endraal pogaa - irunthengi nenjam punnaagi nedunthuyaran thaanninainthu thunjuvathe maanthar thozhil.

What is not destined for us will never come, however hard we strive; what is destined will never leave, even if told to go. Yet most people spend their lives aching and grieving over exactly this, until their hearts break and they perish.

விளக்கம்: இப்பாடல் செயலற்று இருக்கச் சொல்லவில்லை; நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாதவற்றுக்காக வீணாக மனதை வருத்திக்கொள்ளும் பொதுவான மனிதப் பலவீனத்தையே சுட்டிக்காட்டுகிறது.

Rather than counsel passivity, this verse diagnoses a universal human failing - wearing ourselves out grieving over things outside our control instead of accepting them.