ஆற்றுப் பெருக்கற்று அடிசுடுமந்நாளும் ஊற்றுப் பெருக்கால் உலகூட்டும் - ஏற்றவர்க்கு நல்ல குடிபிறந்தார் நல்குரவும் ஆயினும் இல்லையென மாட்டார் இசைந்து.

Aatrup perukkatru adisudum-annaalum oottup perukkaal ulagoottum - etravarkku nalla kudipirantaar nalguravum aayinum illaiyena maattaar isainthu.

Even a river whose bed has dried and scorched still nourishes the world through its hidden springs. In the same way, those born into a noble family, even in poverty, will never turn away one who comes seeking help.

விளக்கம்: வற்றிய ஆறு இனி எதுவும் தராது எனத் தோன்றும் தருணத்திலும் ஊற்றால் உலகை ஊட்டுவதுபோல, வறுமையிலும் மனத்தாராள்மை மறையாது என்பதை இவ்வுவமை உணர்த்துகிறது.

The dried riverbed is a striking choice of image precisely because it looks like it has nothing left to give - the point is that true generosity survives even when its outward signs are gone.