நண்டுசிப்பி வேய்க்கதலி நாசமுறுங் காலத்தில் கொண்ட கருவளிக்கும் கொள்கைபோல் - ஒண்தொடி போதம் தனமக்கல்வி பொன்றவரும் காலமுயல் மாதர்மேல் வைப்பார் மனம்.

Nandusippi veykkathali naasamurum kaalaththil konda karuvalikkum kolgaipol - ondodi potham thanamakkalvi ponravarum kaalamuyal maatharmel vaipaar manam.

Just as the crab, oyster, bamboo, and banana conceive only when their own end draws near, some, right when their wisdom, wealth, and learning begin to fade in old age, still let their minds dwell on desire for another.

விளக்கம்: நண்டு, சிப்பி, மூங்கில், வாழை ஆகியவை தம் இறுதிக் காலத்திலேயே கருவளிக்கும் என்ற இயற்கை நிகழ்வை, அறிவு மங்கும் முதுவயதிலும் மையல் கொள்ளும் மனிதரைக் கிண்டல் செய்ய இப்பாடல் பயன்படுத்துகிறது.

The four creatures cited all reproduce only at the point of their own death, an odd biological detail Avvaiyar repurposes as a pointed jab at old men whose desires outlast their good sense.